Technologie

Tworząc aplikacje typu Web lub Stand-alone najintensywniej wykorzystujemy następujące technologie:

.NET – platforma programistyczna opracowana przez Microsoft, obejmująca środowisko uruchomieniowe (Common Language Runtime – CLR) i biblioteki klas dostarczające standardowej funkcjonalności dla aplikacji. W środowisku tym można tworzyć oprogramowanie działające po stronie serwera internetowego (IIS) oraz pracujące na systemach, na które istnieje działająca implementacja tej platformy. Z racji jej pochodzenia najpełniej obsługiwane są systemy z rodziny Microsoft Windows, jednak ponieważ zasadnicza część platformy została zgłoszona jako standard ECMA, powstają także jego niezależne wdrożenia, np. Mono i dotGNU.

ASP.NET (Active Server Pages) to technologia tworzenia dynamicznych stron internetowych po stronie serwera, działająca w oparciu o technologię .NET i kod zarządzany.

J2EE (Sun Microsystems Java 2 Platform, Enterprise Edition) — definiuje standard tworzenia aplikacji opartych na architekturze wielowarstwowej. J2EE wykorzystuje język Java jako podstawę programowania logiki aplikacji oraz definiuje środowisko wykonania i model aplikacji. Stosowaną technologią komponentową jest EJB (Enterprise Java Beans). Klient kupujący rozwiązanie oparte na J2EE ma dowolny wybór jeżeli chodzi o platformę sprzętową, system operacyjny lub serwer aplikacji.

JSP (Java Server Pages) to technologia umożliwiająca tworzenie dynamicznych stron WWW z wykorzystaniem języka Java.

XML (Extensible Markup Language) to uniwersalny język formalny przeznaczony do reprezentowania różnych danych w ustrukturalizowany sposób. XML jest niezależny od platformy, co umożliwia łatwą wymianę dokumentów pomiędzy różnymi systemami i znacząco przyczyniło się do popularności tego języka w dobie Internetu. XML jest podzbiorem języka SGML, tj. każdy dokument XML jest też dokumentem SGML. XML jest rekomendowany oraz specyfikowany przez organizację W3C.

XSL (Extensible Stylesheet Language) – funkcyjny język programowania opisujący sposób prezentacji i przekształceń dokumentów zapisanych w XML. W języku tym operuje się na znacznikach i ich ewaluacji, na podobnej zasadzie, co we wszystkich językach operujących na makrach.